Τραχανάς : Τραχανόπτα

 

Ο τραχανάς  είχε την πρώτη θέση στον πίνακα των τροφών της οικογένειας :  Βράδυ , πρωί και δειλινό , κακομοίρη τραχανά, έλεγαν οι παλιότεροι , και κάτι θα 'ξεραν !
Σε κάθε σπίτι η νοικοκυρά έφτιαχνε μπόλικο τραχανά , κι' αν ήταν και πολυφαμελίτισσα , κοντά εκατό οκάδες ! Ο συνηθισμένος  τραχανάς είναι ο ξινός , ο βραστός, με γάλα και αλεύρι.
Βράζανε το γάλα  μέσα σε καζάνι, αφού πρώτα  το αλατίζανε. Μετά ρίχνανε το αλεύρι που ήταν ιδικά αλεσμένο για  το σκοπό αυτό  και ανακάτευαν μέχρι να βράσει καλά. Όταν έβραζε τον άφηναν να κρυώσει και μετά τον έτριβαν σε κόσκινο και τον άπλωναν  πάνω σε σεντόνια για να στεγνώσει.      
Και έτσι λοιπόν η φαμελιά είχε εξασφαλίσει :  το  πρωινό ρόφημα, την τραχανόπιτα  για το μεσημέρι , το γεύμα δηλαδή , και το ζεστό πιάτο τραχανά για το βράδυ.     
Εκτός του ότι ο τραχανάς ήταν πρόχειρος ,  είναι εύκολος και στο μαγείρεμά του , ένα βαθύ τηγάνι , δύο  χούφτες τραχανά και έτοιμη η σουπίτσα  μας. Ο τραχανάς θέλει μόνο  λίγα λεπτά βράσιμο. Όποιος δε  είχε και έβαζε και γάλα ή τυρί, του έδινε τέτοια νοστιμιά, που σίγουρα θα έμενε αξέχαστη σε όποιον  θα δοκίμαζε, ακόμα και σήμερα.

 Τραχανόπτα:

Βάζανε τον τραχανά σε κρύο νερό να μουλιάσει, μετά  ρίχνανε τυρί, βούτυρο και αλάτι και τα ανακατεύανε.  Μετά φτιάχνανε τα φύλα και βάζανε και εδώ, δύο στη βάση, μετά γέμιση, δύο στη μέση, πάλι  γέμιση και δύο από πάνω. Μετά στο φούρνο.