Υπάρχουν
καλλιτέχνες που δεν χρειάζονται τα φώτα της μεγάλης δημοσιότητας για να
γράψουν τη δική τους ιστορία, καθώς η φωνή τους μιλάει απευθείας στην ψυχή του κόσμου. Μια τέτοια εμβληματική μορφή ήταν ο
Μίμης Γκιουλέκας, ένας από τους πιο αυθεντικούς ερμηνευτές που ανέδειξε η
θεσσαλική γη.
Γεννημένος
το 1945 στον Παλαμά Καρδίτσας, ο Γκιουλέκας κουβαλούσε μαζί του την
αλήθεια του λαϊκού και του ρεμπέτικου τραγουδιού. Η πορεία του στο
πεντάγραμμο τον έφερε δίπλα σε «μεγαθήρια» της μουσικής, με
σημαντικότερο σταθμό τη στενή συνεργασία και προσωπική φιλία που τον
συνέδεσε με τον Στράτο Διονυσίου. Η σχέση αυτή δεν ήταν μόνο
επαγγελματική, αλλά βασιζόταν σε μια κοινή αντίληψη για τη μουσική και
τη ζωή.
Ο
Μίμης Γκιουλέκας άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του κυρίως μέσα από τα
λεγόμενα «απαγορευμένα τραγούδια». Με την ιδιαίτερη χροιά του και τη
δωρική του ερμηνεία, κατάφερε να δώσει νέα πνοή σε κλασικά λαϊκά άσματα,
αλλά και στις δικές του συνθέσεις, μπολιάζοντάς τες με μια αληθινή,
ανόθευτη μαγκιά που σπάνια συναντά κανείς.
Παρά
τη μεγάλη του διαδρομή, παρέμεινε πάντα πιστός στις ρίζες του. Τα
τελευταία χρόνια της ζωής του επέλεξε να βρίσκεται κοντά στους δικούς
του ανθρώπους, εμφανιζόμενος στο δικό του κατάστημα στην Καρδίτσα, το
οποίο αποτελούσε σημείο αναφοράς για τους λάτρεις του καλού λαϊκού
τραγουδιού.
Ο
πρόωρος χαμός του στις 10 Ιουλίου 2010, σε ηλικία μόλις 65 ετών, άφησε
ένα δυσαναπλήρωτο κενό στη μουσική σκηνή της Θεσσαλίας και όχι μόνο. Ο
Μίμης Γκιουλέκας έφυγε, αλλά η φωνή του παραμένει εδώ, να μας θυμίζει
πώς είναι να τραγουδάς με την καρδιά σου, μακριά από περιττά στολίδια,
με μόνο όπλο την αλήθεια σου.
(Δημοσιεύτηκε στο Δίφωνο, τεύχος 168 – Φεβρουάριος 2010)
Οι πολλαπλές επανεκτελέσεις δημοφιλών τραγουδιών δεν είναι βέβαια καινούργιο φαινόμενο στην ελληνική δισκογραφία. Το συναντάμε ήδη από τα προπολεμικά χρόνια. Πάντως, αυτό που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια με την Πριγκιπέσα του Σωκράτη Μάλαμα είναι πρωτόγνωρο.
* με τον Μανώλη Λιδάκη στον δίσκο Αυστηρώς λαϊκόν (2006)
* με τον Μπάμπη Τσέρτο στον δίσκο Το μονοπάτι (2006)
* με την Πίτσα Παπαδοπούλου στον δίσκο Όσα αγαπώ (2006)
* με τη Μελίνα Ασλανίδου στον δίσκο Στο δρόμο (2009)
* με τον Βασίλη Καρρά στον δίσκο Όπως παλιά (2009)
Αν μάλιστα όλες οι παραπάνω εκδοχές δεν σας ικανοποιούν και θέλετε κάτι πιο δραστικό, ενδέχεται να σας ενδιαφέρει ο «άρχοντας του κάμπου», ο Μίμης Γκιουλέκας, ο οποίος στον δίσκο του Μια βραδιά στις Δέκα Εντολές (κυκλοφόρησε το 2007) επίσης συμπεριέλαβε την Πριγκιπέσα.











0 Σχόλια
Οι Καρδιτσιώτικες Ματιές 24 ενθαρρύνουν τον διάλογο και την ανταλλαγή απόψεων. Παρακαλούμε τα σχόλιά σας να είναι κόσμια, να σέβονται τους συνομιλητές σας και να μην περιέχουν υβριστικό περιεχόμενο. Η διαφορετική άποψη είναι πλούτος, αρκεί να εκφράζεται με ευγένεια.Η διεύθυνση του blog διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό ή συκοφαντικό περιεχόμενο