Γιατί το Blog

Πολλοί με ρωτάτε: «Γιατί γράφεις ακόμα στο Blog αφού υπάρχει το Facebook;» Η απάντηση κρύβεται στη διαφορά ανάμεσα στο εφήμερο και το διαχρονικό.

«Το Facebook είναι σαν την εφημερίδα: Τη διαβάζεις σήμερα το πρωί μαζί με τον καφέ σου, αλλά αύριο την πετάς στην ανακύκλωση γιατί έχει παλιά νέα. Αν ψάχνεις μια είδηση μετά από έναν μήνα, είναι σχεδόν αδύνατο να τη βρεις μέσα στο σωρό.

Το Blog μου όμως είναι σαν βιβλίο στη βιβλιοθήκη. Εκεί βάζω τα tags, που λειτουργούν όπως το ευρετήριο ή τα κεφάλαια ενός βιβλίου. Αν θέλω να θυμηθώ κάτι που έγραψα πριν δύο χρόνια, δεν ψάχνω στα τυφλά· πάω κατευθείαν στο "ράφι" με τη σωστή ετικέτα και το βρίσκω αμέσως. Στο Facebook οι αναρτήσεις "πεθαίνουν", στο Blog μένουν για πάντα ζωντανές και τακτοποιημένες.»

Facebook: Για να τα πούμε τώρα και να το ξεχάσουμε μετά.

Blog: Για να χτίζω το δικό μου αρχείο που δεν χάνεται ποτέ.

Η διάρκεια ζωής μιας ανάρτησης στο Facebook είναι εξαιρετικά σύντομη σε σχέση με ένα blog, καθώς το περιεχόμενο «καταναλώνεται» γρήγορα από τη συνεχή ροή νέων ειδήσεων.

Σύμφωνα με πρόσφατα δεδομένα και μελέτες από πλατφόρμες όπως η Hootsuite και η MtoM Consulting:

Μέση διάρκεια ζωής: Μια ανάρτηση παραμένει «ζωντανή» και ορατή στα news feeds των χρηστών για περίπου 5 έως 6 ώρες.

Ο «χρόνος ημιζωής» (Half-life): Ο χρόνος που χρειάζεται ένα post για να λάβει το 50% της συνολικής του αλληλεπίδρασης (likes, σχόλια) υπολογίζεται πλέον στα 76 λεπτά.

Το 75% της συνολικής αλληλεπίδρασης που θα λάβει μια ανάρτηση συμβαίνει μέσα στις πρώτες 2 ώρες από τη δημοσίευσή της.

Αν μια ανάρτηση λάβει πολλές κοινοποιήσεις και σχόλια αμέσως, ο αλγόριθμος μπορεί να την κρατήσει στην επιφάνεια για έως και 2 ημέρες, αλλά σπάνια περισσότερο.

Σε αντίθεση με το Blog μου, όπου ένα άρθρο μπορεί να έχει διάρκεια ζωής ακόμα και 2 χρόνια (ή και παραπάνω αν είναι διαχρονικό), στο Facebook το περιεχόμενο χάνεται σχεδόν αμέσως μετά την πρώτη μέρα.