Περί της ονομασίας Αργιθέα: «εάν βρεθεί κάποιος εις την οροσειρά της Πίνδου, πριν φέξει η μέρα και παρακολουθήσει την ανατολή του ηλίου, καθώς ο ήλιος ανατέλλει απ τα όρη του Πηλίου ή της Όσσας, βλέπει να χρυσίζουν οι κορυφές της Πίνδου και το φως να απλώνεται σιγά – σιγά εις την Θεσσαλική πεδιάδα. Εάν την ίδια στιγμή ο παρατηρητής στρέψει το βλέμμα του προς δυσμάς, προς την Αργιθέα, θα δει να την σκεπάζει σε όλη την έκτασή της ένα σκότος αδιαπέραστο. Πρέπει ο ήλιος να υψωθεί αρκετά εις τον ορίζοντα, να φωτιστούν απ’ τις ακτίνες του τα Ηπειρώτικα βουνά και απ’ εκεί με την αντανάκλασή τους, να αρχίσει να διαλύει και εις την Αργιθέα το σκότος και μάλιστα εις τα υψηλά μέρη της, ενώ στα χαμηλά και τις βαθιές χαράδρες, πρέπει να περάσει μία ακόμη ώρα να διαλυθεί εντελώς. «Αργεί η θέα προς τα εδώ» θα σκεφτόταν ο παρατηρητής. Αυτή η σκέψη μας δίνει τη λέξη «Αργιθέα»! (Στάθη Δ. Γεωργίου1971:19)
0 Σχόλια
Οι Καρδιτσιώτικες Ματιές 24 ενθαρρύνουν τον διάλογο και την ανταλλαγή απόψεων. Παρακαλούμε τα σχόλιά σας να είναι κόσμια, να σέβονται τους συνομιλητές σας και να μην περιέχουν υβριστικό περιεχόμενο. Η διαφορετική άποψη είναι πλούτος, αρκεί να εκφράζεται με ευγένεια.Η διεύθυνση του blog διατηρεί το δικαίωμα να μην δημοσιεύει σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό ή συκοφαντικό περιεχόμενο