Το Δόγμα Ζντάνοφ

 


Το Δόγμα Ζντάνοφ (γνωστό και ως Ζντανοβισμός ή Ζντανοβστσίνα) ήταν μια σκληρή σοβιετική πολιτιστική και ιδεολογική πολιτική που αναπτύχθηκε το 1946 από τον Αντρέι Ζντάνοφ, υψηλόβαθμο στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος και στενό συνεργάτη του Στάλιν. 
Βασικά Χαρακτηριστικά και Στόχοι:
Διπολικός Κόσμος: Το δόγμα υποστήριζε ότι ο μεταπολεμικός κόσμος χωριζόταν σε δύο στρατόπεδα: το «ιμπεριαλιστικό και αντιδημοκρατικό» (με επικεφαλής τις ΗΠΑ) και το «αντιιμπεριαλιστικό και δημοκρατικό» (με επικεφαλής τη Σοβιετική Ένωση).
Στρατευμένη Τέχνη (Σοσιαλιστικός Ρεαλισμός): Η τέχνη, η λογοτεχνία, η μουσική και οι επιστήμες έπρεπε να υπηρετούν πιστά την κομμουνιστική ιδεολογία. Η κύρια αρχή ήταν ότι «η μόνη σύγκρουση δυνατή στη σοβιετική κουλτούρα είναι η σύγκρουση μεταξύ του καλού και του καλύτερου».
Αντι-δυτική Στάση: Στόχος ήταν η εξάλειψη οποιασδήποτε δυτικής επιρροής, της «αστικής» κουλτούρας και του «κοσμοπολιτισμού» από τη σοβιετική ζωή.
Λογοκρισία και Διώξεις: Καλλιτέχνες, συγγραφείς και διανοούμενοι (όπως η Άννα Αχμάτοβα, ο Μιχαήλ Ζοστσένκο, ο Σοστακόβιτς και ο Προκόφιεφ) που θεωρήθηκαν «απολιτικοί» ή «φορμαλιστές» υπέστησαν αυστηρή λογοκρισία, διώξεις και διαγραφές από τις επαγγελματικές ενώσεις. 

Το δόγμα αυτό σηματοδότησε μια περίοδο αυστηρού κρατικού ελέγχου στις τέχνες, η οποία διήρκεσε μέχρι τον θάνατο του Στάλιν το 1953. 

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια