«ΔΙΨΩΝΤΑΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΛΙΜΝΕΣ»: Η ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ ΚΑΙ Η ΛΥΣΗ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΟΥΖΑΚΙ

Στον Θεσσαλικό κάμπο, εκεί που η γη κάποτε υποσχόταν ευημερία, εξελίσσεται σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα γεωγραφικά και πολιτικά παράδοξα της σύγχρονης Ελλάδας. Έντεκα κοινότητες του Νομού Καρδίτσας –το Καρποχώρι, το Καλλιφώνι, το Λούτρο, το Παλιούρι και άλλες– βρίσκονται εγκλωβισμένες σε μια «υδάτινη μοναξιά». Παρόλο που είναι τοποθετημένες ανάμεσα στη Λίμνη Πλαστήρα και τη Λίμνη Σμοκόβου, οι παραγωγοί τους βλέπουν τα χωράφια τους να ξεραίνονται, ενώ το νερό «ταξιδεύει» για να ποτίσει άλλους νομού
Η πρόσφατη επιστολή διαμαρτυρίας του Αντιπεριφερειάρχη  και των 11 προέδρων προς τον ΟΔΥΘ δεν είναι ένα απλό έγγραφο· είναι ένα «Μανιφέστο Επιβίωσης». Η σκληρή αλήθεια είναι ότι κάθε λίτρο νερού που αντλείται σήμερα από το υπέδαφος της Καρδίτσας αποτελεί ένα «ενεργειακό έγκλημα». Οι αγρότες πληρώνουν χιλιάδες ευρώ σε ρεύμα για γεωτρήσεις που πλέον «τραβάνε αέρα», την ώρα που το Φράγμα Μουζακίου θα μπορούσε να παρέχει νερό με φυσική ροή και μηδενικό κόστος.
Γιατί όμως προτιμούνται τα «μπαλώματα» αντί για την οριστική λύση; Η απάντηση είναι κυνική: Η έλλειψη υποδομών συντηρεί μια διαρκή ομηρία. Όταν ο αγρότης αναγκάζεται κάθε χρόνο να «παρακαλάει» για μια έκτακτη παροχή ή μια επιδότηση στο ρεύμα, παραμένει δέσμιος της εκάστοτε ηγεσίας. Το Φράγμα Μουζακίου θα έδινε υδατική αυτονομία και ελευθερία. Θα έβγαζε τον παραγωγό από τα πολιτικά γραφεία και θα τον άφηνε να αφοσιωθεί στη γη του.
Παρά τις συνεχείς εξαγγελίες, η απόσταση λόγων και έργων είναι χαοτική:2020 (Μετά τον «Ιανό»): Δεσμεύσεις για άμεση δρομολόγηση,2023 (Μετά τον «Daniel»): Ένταξη στις «απόλυτες προτεραιότητες»,2026 (Σήμερα): Οι μελέτες αγνοούνται, η περιβαλλοντική αδειοδότηση δεν ξεκίνησε καν και η πρώτη μπουλντόζα δεν αναμένεται πριν το 2028.
Η Θεσσαλία δεν μπορεί να περιμένει άλλα δύο χρόνια στα χαρτιά. Χωρίς το Μουζάκι, ο δυτικός κάμπος σε δέκα χρόνια θα είναι μια έρημος.
Η ασφάλεια της περιοχής δεν μπορεί να εξαρτάται από προσωρινές συντηρήσεις. Επιβάλλεται η υιοθέτηση διαδικασιών "εξπρές" και τον τερματισμό της γραφειοκρατικής στασιμότητας. Το Φράγμα Μουζακίου είναι ο στρατηγικός πνεύμονας που θα συγκρατήσει τα νερά του Παμίσου, θα θωρακίσει τον κάμπο από πλημμύρες και θα σταματήσει τον «εμφύλιο» για το νερό.
Σε περίπτωση αποτυχίας, η ευθύνη βαραίνει ολόκληρο το πολιτικό προσωπικό —από τη Δημοτική Αρχή έως την Κεντρική Διοίκηση. Οι πολίτες περιμένουν από όσους τους εκπροσωπούν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Η θωράκιση της Καρδίτσας δεν είναι χάρη, είναι ζήτημα συνέπειας και επιβίωσης της νέας γενιάς.