Παπαράντζα// Ένα δάσος με παλιά αίγλη

 

Ένα σπάνιο πεδινό δάσος, από τα ελάχιστα που έχουν απομείνει στην Ελλάδα,
σχηματιζόμενο από έμμισχες βελανιδιές μαζί με άλλα δένδρα που έχουν φυτευθεί από τη Δασική Υπηρεσία. Τα αυτοφυή δένδρα εντυπωσιάζουν με το μέγεθος και το ύψος τους.


Το δάσος αυτό αναπτύχθηκε παλιότερα, όταν στην περιοχή υπήρχαν πολλά νερά και αρτεσιανά πηγάδια. Σήμερα τα νερά έχουν μειωθεί, λόγω της εντατικής άντλησης.

Όλο το δάσος διασχίζεται από χωματόδρομους και μονοπάτια κατάλληλα για περίπατο.


Συνολική Έκταση (ha) 21.82


Χερσαία Έκταση (ha) 21.0


Συνολική Περίμετρος (km) 2.6


Μέγιστο Υψόμετρο (m) 120.0


Ελάχιστο Υψόμετρο (m) 117.0 


Αλλουβιακό και πολύ υγρό δάσος με πυκνή βλάστηση


Αξιόλογα Φυτά 


Fraxinus angustifolia oxycarpa (Νερόφραξος)


Quercus pedunculiflora (Ντουσκοβελανιδιά (Ντούσκο))


Ulmus minor minor (Καραγάτσι)


Η έλλειψη επιτήρησης έχει ως αποτέλεσμα να ρίχνουν κάποιοι σκουπίδια μέσα στο δάσος. Επίσης διέρχονται συχνά μηχανάκια και αυτοκίνητα.


Με ένα ποδήλατο θα φτάσετε σε 10 λεπτά  από την πόλη της Καρδίτσας στο δάσος της Παπαράντζας, ή αλλιώς «Χίλια Δέντρα», έναν καταπράσινο τόπο αναψυχής από τα Οθωμανικά χρόνια που παραμένει δημοφιλής τόπος αναψυχής, αν και έχει χάσει την παλιά του αίγλη.


Το δάσος "Χίλια Δένδρα" βρίσκεται μόλις σε απόσταση τριών χιλιομέτρων απ' το κέντρο της Καρδίτσας. Είναι η αναπνοή της πόλης, ότι πιο κοντινό κι όμορφο ! Η Καρδίτσα είναι η νεότερη πόλη της περιφέρειας και πρωτεύουσα του Νομού Καρδίτσας, έχει πάρει το όνομα της επειδή βρίσκεται στην ''καρδιά'' του Θεσσαλικού κάμπου.

Το άλσος Παπαράντζας (Χίλια Δένδρα) όπως διαπιστώνουμε από τις διηγήσεις και καταγραφές του παρελθόντος χρησίμευε ως χώρος αναψυχής των γυναικών των Οθωμανών, οι οποίες πήγαιναν εκεί και διασκέδαζαν τραμπαλιζόμενες στις κούνιες, κρεμασμένες από πανύψηλα δένδρα. 



Ίσως το δάσος να διατηρήθηκε διότι το χρησιμοποιούσαν οι Οθωμανοί για τη διασκέδασή τους και το προστάτευαν.
Διαφορετικά, πιθανόν και αυτό να είχε την τύχη του υπόλοιπου δάσους αφού μπορούμε να υποθέσουμε ότι το άλσος Παπαράντζας (Χίλια Δένδρα) είναι ότι απόμεινε από το παλαιό τεράστιο δάσος που καταλάμβανε ολόκληρο τον θεσσαλικό χώρο.


Το άλσος Παπαράντζας (Χίλια Δένδρα)  καταστράφηκε μερικώς το 1897 με την κατοχή για ένα χρόνο της Καρδίτσας από τους Οθωμανούς. Αναβλάστησε ωστόσο και πήρε τη σημερινή του μορφή παρ’ όλες τις επεμβάσεις που δέχτηκε κατά καιρούς. Προσπάθεια αξιοποίησης έγινε το 1985 με σχέδιο που εκπονήθηκε και εφαρμόστηκε.

Τα ερείπια αυτής της επέμβασης (λιμνούλες, πάγκοι κλπ) είναι ορατά σήμερα και θυμίζουν το ρητό «το φυλάττειν τ’ αγαθά χαλεπώτερον του κτήσασθαι».

Η Παπαράντζα ήταν πάντα τόπος ελκυστικός, ειδικά την Πρωτομαγιά, το Πάσχα, τις Κυριακές του καλοκαιριού, την εορτή του Προφήτη Ηλία (υπάρχει και το εκκλησάκι στην είσοδο του δάσους) αλλά και όλες τις ημέρες του χρόνου. Το Πάσχα, ο κόσμος πήγαινε την παραμονή και ξενυχτούσε, έψηναν αρνιά και έρχονταν συνέχεια συντροφιές με καλάθια. Όσοι χωρούσαν έμεναν μέσα στο εκκλησάκι το βράδυ.

Σήμερα, στο εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία γίνεται κάποιος γάμος ή βάφτιση, σποραδικά όμως.

Αυτά μέχρι το 1960 κυρίως. Μέχρι τότε οι αστοί Καρδιτσιώτες εκεί πήγαιναν και διασκέδαζαν. Τώρα πλέον οι ίδιοι επιζητούν τη διασκέδαση σε μακρινότερα μέρη και σε τίποτε πλέον η Παπαράντζα δεν θυμίζει την παλιά της αίγλη....