𝚻𝚶 𝚾𝚶𝚲𝚰𝚪𝚶𝚼𝚴𝚻 𝛀𝚺 𝚫𝚶𝚼𝚸𝚬𝚰𝚶𝚺 𝚰𝚷𝚷𝚶𝚺 ? 𝚻𝚶 𝚳𝚼𝚺𝚻𝚰𝚱𝚶 𝚺𝚻𝚮𝚴 𝚱𝚬𝚸𝚼𝚴𝚬𝚰𝚨 𝚬𝚴𝚨 𝚾𝚸𝚶𝚴𝚶 𝚷𝚸𝚰𝚴 𝚻𝚮𝚴 𝚬𝚰𝚺𝚩𝚶𝚲𝚮

Το καλοκαίρι του 1973, οι κάτοικοι της Κερύνειας πίστευαν ότι ζούσαν το δικό τους κινηματογραφικό όνειρο. Η άφιξη ενός παγκόσμιου αστέρα, του Πίτερ Σέλερς, για τα γυρίσματα της ταινίας «Ghost in the Noonday Sun», έφερε μαζί της τη λάμψη των μεγάλων παραγωγών και την υπόσχεση για μια διεθνή προβολή της πανέμορφης κυπριακής πόλης. Όμως, πίσω από τις κάμερες, τα φώτα και το χαοτικό ταμπεραμέντο του Σέλερς, παιζόταν ένα παιχνίδι πολύ πιο επικίνδυνο από αυτό που περιέγραφε το σενάριο των πειρατών.

Σήμερα, με την απόσταση του χρόνου και τα στοιχεία από το πόρισμα της Βουλής για τον «Φάκελο της Κύπρου», η ταινία αυτή δεν λογίζεται απλώς ως μια εισπρακτική αποτυχία, αλλά ως μια από τις πιο θρασείς επιχειρήσεις κατασκοπείας πριν από την εισβολή του 1974. Είναι σοκαριστικό να σκέφτεται κανείς ότι την ώρα που το συνεργείο έστηνε σκηνικά στις ακτές της Κερύνειας, οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες (ΜΙΤ) χρησιμοποιούσαν την παραγωγή ως τέλεια κάλυψη. Με το πρόσχημα των δοκιμαστικών λήψεων, κινηματογραφούσαν σπιθαμή προς σπιθαμή τις ακτές που έναν χρόνο μετά θα γέμιζαν με αποβατικά σκάφη.

Η ειρωνεία είναι πως το χάος που επικρατούσε στα γυρίσματα λειτούργησε ως το ιδανικό προπέτασμα καπνού. Ο Σέλερς, σε μια παραληρηματική περίοδο της ζωής του, δημιουργούσε συνεχώς προβλήματα, καθυστερώντας την παραγωγή και τραβώντας πάνω του όλη την προσοχή των τοπικών αρχών. Ενώ οι πράκτορες της ΚΥΠ και ο τότε Έλληνας Πρέσβης, Ευστάθιος Λαγάκος, καθησύχαζαν τους ανήσυχους συνεργάτες της παραγωγής, εστιάζοντας στη χρήση ναρκωτικών μεταξύ των μελών του συνεργείου, έχαναν τη μεγαλύτερη εικόνα: τις βυθοσκοπήσεις και τη χαρτογράφηση των στρατιωτικών θέσεων στο Κάστρο της Κερύνειας.

Το γεγονός ότι η ταινία, παρά το τεράστιο κόστος της, δεν προβλήθηκε ποτέ κανονικά στις αίθουσες και «θάφτηκε» από την Columbia Pictures, αφήνει μια πικρή γεύση. Για τους παραγωγούς μπορεί να ήταν απλώς μια κακή ταινία, αλλά για την Κύπρο ήταν ο «Δούρειος Ίππος» που κατέγραψε τα αδύνατα σημεία της άμυνάς της. Όπως ανέδειξε και ο Νίκος Θεοδοσίου στο ντοκιμαντέρ του «Santa Barbara: Φαντάσματα στην Κερύνεια», οι κάμερες εκείνου του καλοκαιριού δεν κατέγραφαν μυθοπλασία, αλλά την προπαρασκευή μιας εθνικής τραγωδίας.

Τελικά, το «Φάντασμα» της ταινίας δεν ήταν κάποιος πειρατής του σεναρίου, αλλά η επικείμενη εισβολή που πλησίαζε αθόρυβα, την ώρα που το Χόλιγουντ έδινε τη δική του παράσταση στις κυπριακές ακτές.

 

 ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΣΤΟ BLOG ΝΙΚΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΣΑΝΤΑ ΜΠΑΡΜΠΑΡΑ