😀😎3:00 π.μ. – Όταν ο ίσκιος συναντά το ροχαλητό

 

Στο ένα άκρο του δωματίου, ο Μπάμπης: ένας άνθρωπος που ο ύπνος του έχει τη σταθερότητα τσιμεντόλιθου και την ένταση κινητήρα ντίζελ. Για τον Μπάμπη, ο «ίσκιος» είναι απλώς κάτι που σε προστατεύει από τον ήλιο στην παραλία.

Στο άλλο άκρο, ο Άγγελος: ένας γνήσιος ελαφροΐσκιωτος, προικισμένος (ή καταραμένος) με αισθητήρες που θα ζήλευε και η NASA. Για τον Άγγελο, η νύχτα δεν είναι ώρα ανάπαυσης, αλλά μια ζωντανή εκπομπή με καλεσμένους φαντάσματα, νεράιδες και βαρομετρικά χαμηλά.

Όταν το ρολόι δείχνει τρεις τα ξημερώματα, εκεί που η λογική σταματά και το μεταφυσικό πιάνει σήμα, οι δύο αυτοί τύποι ξεκινούν έναν διάλογο όπου η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά και η λαογραφία πιάνει το μικρόφωνο.

• Μπάμπης (Ο Βαρυκοιμισμένος): Κοιμάται με ανοιχτό στόμα. Το ροχαλητό του θυμίζει εκσκαφέα που προσπαθεί να ανέβει ανηφόρα.
• Άγγελος (Ο Ελαφροΐσκιωτος): Κάθεται στην άκρη του κρεβατιού με το βλέμμα του Σέρλοκ Χολμς. Φοράει μεταξωτή πυτζάμα και ακούει ακόμα και τα μόρια του οξυγόνου να συγκρούονται.

---

Στο δωμάτιο επικρατεί σκοτάδι. Ξαφνικά, ο Άγγελος σκουντάει τον Μπάμπη με το δάχτυλο, σαν να απενεργοποιεί βόμβα.

ΑΓΓΕΛΟΣ: (Ψιθυριστά) Μπάμπη... Μπάμπη, ξύπνα! Την άκουσες;

ΜΠΑΜΠΗΣ: (Ξυπνάει τρομαγμένος, βγάζοντας έναν ήχο σαν πνιγμένη φώκια) Ε; Τι; Έγινε σεισμός; Πέφτει η σκεπή; Καίγεται ο φούρνος;

ΑΓΓΕΛΟΣ: Όχι, βρε ευλογημένε. Η δροσιά. Άλλαξε ο άνεμος σε βορειοανατολικό. Και πριν πέντε λεπτά, ένα φάντασμα στον διάδρομο έκανε «γκουχ». Μάλλον έχει κρύωμα.

ΜΠΑΜΠΗΣ: (Κοιτάζει το ρολόι, τρίβοντας τα μάτια του) Άγγελε, είναι 3 το πρωί. Ποιο φάντασμα; Ο γείτονας θα είναι που πήγε στην τουαλέτα. Εγώ γιατί δεν άκουσα τίποτα;

ΑΓΓΕΛΟΣ: Γιατί κοιμάσαι σαν να είσαι σε γενική αναισθησία, Μπάμπη! Εδώ πέρασε μια «καλότυχη» από το παράθυρο, με χαιρέτησε, μου είπε ότι αύριο θα βρέξει στις 11:12 ακριβώς, κι εσύ το μόνο που έκανες ήταν να αλλάξεις πλευρό και να ροχαλίσεις σε σολ μείζονα!

ΜΠΑΜΠΗΣ: Ρε φίλε, έχω «βαρύ ίσκιο». Το λέει και η επιστήμη. Όταν κοιμάμαι, το πνεύμα μου κάνει format. Εσύ γιατί είσαι έτσι; Σαν ραντάρ της αεροπορίας;

ΑΓΓΕΛΟΣ: Είμαι ελαφροΐσκιωτος, Μπάμπη. Έχω ευαισθησία. Ο ίσκιος μου είναι πούπουλο. Νιώθω τις μεταβολές του σύμπαντος. Πριν λίγο άκουσα ένα μυρμήγκι στην κουζίνα να έχει υπαρξιακά προβλήματα. Δεν μπορώ να κλείσω μάτι!

ΜΠΑΜΠΗΣ: (Ξαναπέφτει στο μαξιλάρι) Εγώ πάντως, αν δεν μπει το τρακτέρ του θείου μου μέσα στο δωμάτιο να κάνει όπισθεν, δεν σηκώνομαι. Άσε με να δω το όραμά μου... ότι τρώω πιτόγυρα.

ΑΓΓΕΛΟΣ: (Κοιτάζει το κενό με νόημα) Κοιμήσου εσύ... Αλλά αν αύριο βρέξει στις 11:12 και δεις έναν κύριο με λευκό σεντόνι να σου ζητάει depon για τον λαιμό του, μη με πεις προκατειλημμένο!

ΜΠΑΜΠΗΣ: (Ήδη ροχαλίζει) Χρρρ-ψού... χρρρ-ψού...

ΑΓΓΕΛΟΣ: (Αναστενάζει) Τι να πεις... Άνθρωποι χωρίς ίσκιο. Καθαρή αδικία.