1948-Η μάχη της Καρδίτσας

Το φθινόπωρο του 1948 ο Εμφύλιος Πόλεμος έχει επεκταθεί σε όλη τη χώρα. Στα βουνά της Βόρειας Ελλάδας σκληρές μάχες διεξάγονται. Οι αντάρτες υποχρεώνονται σε σημαντικές απώλειες στην Κεντρική και Ανατολική Μακεδο­νία έπειτα από στρατιωτικές συγκρούσεις σε Βέρμιο, Κρούσια (Κιλκίς), Πάικο (Πέλλης), Μενοίκιο (Σέρρες), Καϊμακτσαλάν (Πέλλης), Κερδύλλια (Σέρρες). Σ' αυτό τον πόλεμο χωρίς νικητή, τίποτα το φθινόπωρο του 1948 δεν προϊδέαζε ότι ο Εμφύλιος θα έφτανε σύντομα προς το τέλος του. Στη Δυτική Μακεδονία, ο Δημοκρατικός Στρατός φαινόταν να μην μπορεί να εξουδετερωθεί. Αντίθετα, αναλάμβανε επιθετικές επιχειρήσεις όπως η επίθεση κατά της Πτολεμαΐδας και θέσεων του στρατού κοντά στη Φλώρινα (Οκτώβριος 1948) ή επίθεση κατά του υψώματος Μπίκοβικ κοντά στην Καστοριά (Νοέμβριος 1948).

Ο Κωνσταντίνος Καραγιώργης (πραγματικό επίθετο Γυφτοδήμος) (1905-1955) γιατρός, δημοσιογράφος και ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ. Υπήρξε στρατηγός του ΔΣΕ στον Εμφύλιο Πόλεμο. Πέθανε στη Ρουμανία το 1955

Η τελευταία μεγάλη μάχη του 1948 για τον ΔΣΕ ήταν η επίθεση κατά της πόλης της Καρδίτσας. Η επίθεση έγινε στις 11 Δεκεμβρίου 1948 η δύναμη των επιτιθεμένων αριθμούσε σε 3.000 άνδρες της 1ης και 2ης μεραρχίας , με επικεφαλής τον Κ. Καραγιώργη  και  διοικούνταν αντίστοιχα από τον {1ης}Χαρίλαο Φλωράκη (Γιώτης) και τον [2ης} Γιάννη Αλεξάνδρου (Διαμαντή)με αντικειμενικό σκοπό την άλωση της πρωτεύουσας του νομού.

 Την Καρδίτσα υπεράσπιζαν φρουρά 600 ανδρών με πυροβολικό και λόχος της χωροφυλακής.

Ο Γιάννης Αλεξάνδρου(Διαμαντής) και Χαρίλαος Φλωράκης (Γιώτης)

Το πρωί, η πόλη είχε πέσει. Το απόγευμα, έφτασαν από τη Λάρισα δυνάμεις του Β’ Σώματος στρατού. Ακολούθησαν σφοδρές οδομαχίες που κράτησαν ως το απόγευμα της επόμενης ημέρας (13 Δεκεμβρίου). Οι άνδρες του ΔΣΕ αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν.