Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΛΙΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑ ΜΑΧΑΛΑΣ

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΤΗΣ

ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑ ΞΕΚΙΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΛΙΟ ΚΑΡΑΤΖΑ ΜΑΧΑΛΑ, ΜΙΑ ΣΥΝΟΙΚΙΑ ΣΤΑ ΝΟΤΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΒΥΘΙΣΜΕΝΗ ΣΕ ΕΝΑ ΠΥΚΝΟ ΔΑΣΟΣ ΓΕΜΑΤΟ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ. ΕΚΕΙ, ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 18ΟΥ ΑΙΩΝΑ, ΥΠΗΡΧΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΗΝΑ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΤΟ 1835 ΚΑΤΕΛΑΒΑΝ ΟΙ ΚΟΝΙΑΡΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ, ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΡΧΙΚΑ ΣΕ ΕΥΚΤΗΡΙΟ ΚΑΙ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΣΕ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΤΖΑΜΙ ΜΕ ΧΑΜΗΛΟ ΜΙΝΑΡΕ. Ο ΠΕΡΙΒΑΛΛΩΝ ΧΩΡΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ ΩΣ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ, ΟΠΟΥ ΑΝΑΠΑΥΟΤΑΝ ΚΑΙ Ο ΤΟΥΡΚΟΣ ΛΟΓΙΟΣ ΤΖΑΦΕΡ ΕΦΕΝΤΗΣ, ΕΝΩ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΗΤΑΝ ΑΡΡΗΚΤΑ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΗ ΜΕ ΤΟ ΑΓΡΙΟ ΦΥΣΙΚΟ ΤΟΠΙΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ ΑΠΟ ΠΛΙΘΙΑ ΚΑΙ ΞΥΛΟ.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΤΟ 1881 ΚΑΙ ΤΗ ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ, ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΑΠΕΔΩΣΑΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΛΑΤΡΕΙΑ. ΤΟ 1896, ΤΟ ΚΤΙΣΜΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΗΚΕ ΣΕ ΝΑΟ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, ΔΙΑΤΗΡΩΝΤΑΣ ΟΜΩΣ ΓΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΤΗ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ «ΛΑΚΑ» ΣΤΟ ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΤΟΥ. ΑΥΤΟΣ Ο ΥΔΡΟΒΙΟΤΟΠΟΣ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΛΑΚΕΣ ΠΟΥ ΔΙΕΘΕΤΕ Η ΚΑΡΔΙΤΣΑ—ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗ ΛΑΚΑ ΤΟΥ ΠΑΥΣΙΛΥΠΟΥ ΚΑΙ ΤΗ ΛΑΚΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ—ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΕ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΖΩΗ, ΚΑΘΩΣ ΕΚΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΝΤΑΝ Η ΤΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΘΕΟΦΑΝΙΩΝ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ 20ΟΥ ΑΙΩΝΑ. Η ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ 1948-1950, ΟΤΑΝ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΤΗΚΕ Ο ΠΑΛΙΟΣ ΜΙΝΑΡΕΣ (ΠΟΥ ΕΚΤΕΛΟΥΣΕ ΧΡΕΗ ΚΑΜΠΑΝΑΡΙΟΥ) ΚΑΙ ΑΠΟΣΗΡΑΝΘΗΚΕ Η ΛΑΚΑ, ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΣΤΙΚΟ ΙΣΤΟ.