𝞒𝞔𝞨𝞠𝞒𝞞𝞤𝞚𝞐𝞢 𝞢𝞣𝞐𝞛𝞞𝞤𝞚𝞖𝞢: 𝞞 «𝞐𝞒𝞠𝞐𝞛𝞛𝞐𝞣𝞞𝞢» 𝞖𝞠𝞨𝞐𝞢 𝞟𝞞𝞤 𝞓𝞘𝞓𝞐𝞝𝞔 𝞓𝞖𝞛𝞞𝞙𝞠𝞐𝞣𝞘𝞐 𝞢𝞣𝞖𝞜 𝞔𝞚𝞔𝞤𝞗𝞔𝞠𝞖 𝞙𝞐𝞠𝞓𝞘𝞣𝞢𝞐

Η ιστορία της Καρδίτσας, αμέσως μετά την απελευθέρωσή της το 1881, δεν γράφτηκε μόνο σε επίσημα έγγραφα, αλλά στους δρόμους, στα καφενεία και στις σελίδες των εφημερίδων της εποχής. Στο επίκεντρο αυτής της ταραγμένης περιόδου βρίσκεται ένας άνθρωπος που οι αντίπαλοί του προσπάθησαν να υποτιμήσουν, αλλά ο λαός επέλεξε να αποθεώσει: ο Γεωργούλας Σταμούλης.
Ο Σταμούλης δεν ήταν ένας πολιτικάντης της σειράς, αλλά η ίδια η ενσάρκωση της θεσσαλικής αντίστασης. Γόνος της επιφανούς οικογένειας των «Σταμουλαίων» από το Μοσχολούρι, είχε σφυρηλατήσει το όνομά του στις φλόγες της Επανάστασης του 1878. Στη θρυλική Μάχη της Ματαράγκας στάθηκε στην πρώτη γραμμή, και όταν η οργή των Τούρκων ανάγκασε χιλιάδες Θεσσαλούς να καταφύγουν στη Λαμία, εκείνος μετατράπηκε στον άτυπο προστάτη τους. Σε εκείνες τις σκοτεινές στιγμές της προσφυγιάς, δεν δίστασε να συγκρουστεί με την κεντρική διοίκηση και να κινητοποιήσει τον Ερυθρό Σταυρό για να εξασφαλίσει ένα πενιχρό βοήθημα για τους 10.000 ξεριζωμένους συμπατριώτες του.
Όταν λοιπόν ήρθε η ώρα των πρώτων ελεύθερων δημοτικών εκλογών, στις 29 Μαΐου 1883, η υποψηφιότητά του για τον Δήμο Καρδίτσας ήταν η φυσική κατάληξη μιας πορείας προσφοράς. Όμως, η «ελίτ» της πόλης –γιατροί, φαρμακοποιοί και τραπεζίτες– είδε την κάθοδο ενός αγρότη στις εκλογές ως απειλή για το καθεστώς της. Η επικράτηση του Σταμούλη στις κάλπες προκάλεσε σεισμό, πυροδοτώντας έναν ανήλεη πόλεμο λάσπης. Μέσα από τη σατιρική εφημερίδα των Αθηνών «Αριστοφάνης», ένας ανώνυμος σχολιαστής με το ψευδώνυμο «Κόπανος» εξαπέλυσε απίστευτες ύβρεις, αποκαλώντας τον «ξύλο απελέκητο» και «Γουρουνομύτη», χλευάζοντας ταυτόχρονα όλη την καραγκούνικη καταγωγή των υποστηρικτών του.
Η απάντηση όμως του λαού ήταν ακαριαία και αφοπλιστική. Χίλιοι εκλογείς υπέγραψαν ένα κείμενο που ξεκαθάριζε ότι ο Σταμούλης δεν εξελέγη για τα πτυχία του, αλλά γιατί «αγαπάται από τον λαόν, καθότι υπηρέτησεν αυτόν επί δεκαετίαν». Ταυτόχρονα, ένας μορφωμένος Λαμιώτης, που γνώριζε καλά τη δράση του, δημοσίευσε μια επιστολή-καταπέλτη, θυμίζοντας σε όλους ότι ενώ οι «λογιότατοι» κάθονταν στην ασφάλειά τους, ο Σταμούλης έδινε το αίμα και την περιουσία του για την ελευθερία της Θεσσαλίας.
Ακόμη και όταν το Πρωτοδικείο Καρδίτσας προσπάθησε να ακυρώσει την εκλογή του –προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση ηρώων όπως ο Δημήτριος Τερτίπης που δημιούργησε επεισόδια στα καφενεία της πόλης– η δικαιοσύνη μίλησε στο τέλος. Το Εφετείο Λάρισας επικύρωσε τη νίκη του, και η εφημερίδα «Θεσσαλία» του Βόλου χαιρέτησε τον «αγαπητό του λαού» ως τον πρώτο νόμιμο Έλληνα Δήμαρχο Καρδίτσας. Η περίπτωση του Γεωργούλα Σταμούλη παραμένει μέχρι σήμερα ένα διαχρονικό μάθημα: ότι η πραγματική ηγεσία δεν κρίνεται από τις περγαμηνές, αλλά από το κατά πόσο μπορείς να αφουγκραστείς τον πόνο και τις ανάγκες του τόπου σου όταν όλα γύρω καίγονται.