Πρότυπα Πολίτη σε μια Πολιτεία που Ξεχνά

Διάβασα μια ανάρτηση στο Facebook που έλεγε πως η κοινωνία μας "χαλάει" εξαιτίας της δικής μας αδιαφορίας· πως τα ναρκωτικά και η βία κερδίζουν έδαφος επειδή εμείς σταματήσαμε να νοιαζόμαστε και να δίνουμε αξίες στα παιδιά μας. Αν και συμφωνώ ότι η ατομική ευθύνη παίζει ρόλο, πιστεύω πως αυτή είναι μόνο η μία όψη του νομίσματος.

Ειδικά σε περιοχές όπως η Καρδίτσα, η αλήθεια είναι πολύ πιο σύνθετη. Δεν φταίει μόνο η "σιωπή" των πολιτών· φταίει η κραυγαλέα έλλειψη κρατικής μέριμνας. Είναι εύκολο να ζητάμε από έναν γονιό να δώσει προοπτική στο παιδί του, όταν όμως οι ευκαιρίες απασχόλησης για τους νέους στην επαρχία εξαντλούνται σε εποχιακά μεροκάματα και καφετέριες, η ελπίδα στερεύει αναγκαστικά.

Η βία και οι εξαρτήσεις δεν αντιμετωπίζονται μόνο με συμβουλές, αλλά με δομές. Όταν το σύστημα υγείας είναι υποστελεχωμένο, όταν δεν υπάρχουν επαρκή κέντρα πρόληψης και χώροι δημιουργικής απασχόλησης, και όταν η πολιτεία θυμάται την περιφέρεια μόνο στις εκλογές, τότε το κενό το γεμίζει η παρανομία. Η έλλειψη ουσιαστικής κοινωνικής πρόνοιας αφήνει τις ευάλωτες οικογένειες απροστάτευτες, και εκεί ακριβώς "φυτρώνει" η απελπισία που οδηγεί σε λάθος δρόμους.

Αν θέλουμε πραγματική αλλαγή, δεν αρκεί να προσπαθούμε να είμαστε απλά "καλοί άνθρωποι". Χρειαζόμαστε ένα κράτος που θα επενδύει στην πρόληψη και όχι μόνο στην καταστολή. Η κοινωνία δεν χαλάει μόνο επειδή εμείς σταματήσαμε να νοιαζόμαστε, αλλά κυρίως επειδή εκείνοι που έχουν την εξουσία σταμάτησαν να προνοούν. Χωρίς στήριξη από τους θεσμούς, η ατομική προσπάθεια μοιάζει με μάχη προδιαγεγραμμένη να χαθεί. Δυστυχώς, μας ζητάνε να είμαστε "πρότυπα πολίτη" σε μια πολιτεία που μας έχει ξεχάσει.»