ΚΑΡΔΙΤΣΑ: ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΓΙΑ ΠΟΔΗΛΑΤΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΚΟΛΥΜΠΙ! 😀😭

Μην τύχει, χριστιανέ μου, και ρίξει μια στάλα παραπάνω νερό στην Καρδίτσα και κάνει ο ουρανός τα κέφια του! Τότε είναι που ξεκινάει το μεγάλο δράμα του ποδηλάτη, που είπε να κατέβει στην πλατεία για έναν καφέ και κατέληξε να κάνει τα μπάνια της χρονιάς πριν την ώρα τους.

Παίρνεις που λες το δίκυκλο, ανεβαίνεις στον ποδηλατόδρομο γεμάτος αυτοπεποίθηση και πριν προλάβεις να πεις «καλημέρα», έρχεται το πρώτο αμάξι από δίπλα. Πατάει τη λακκούβα-πισίνα στην Καραϊσκάκη και σου ρίχνει ένα κύμα-τσουνάμι που σε κάνει παπί απ’ την κορυφή ως τα νύχια. Λες και βγήκες μόλις από πλυντήριο αυτοκινήτων... χωρίς το αυτοκίνητο!

Και δεν φτάνει το ένα. Έρχεται το δεύτερο, το τρίτο, το ένα λασπόλουτρο μετά το άλλο. Στο τέλος λες: «Τι να το κάνω το καλοκαίρι; Εδώ στην Υψηλάντου έχουμε το καλύτερο aqua park της Θεσσαλίας!». Γίνεσαι λούτσα, το παντελόνι μούσκεμα μέχρι το γόνατο και η πλάτη σου θυμίζει χάρτη της περιοχής από το πιτσίλισμα. Η μαύρη ρίγα στην πλάτη δεν είναι βρωμιά, φίλε μου, είναι η «αγωνιστική ρίγα» που δείχνει ότι έχεις βγάλει το Harvard της λακκούβας.

Ο Καρδιτσιώτης όμως δεν πτοείται. Είναι μαθημένος να παλεύει με τα στοιχεία της φύσης και την απροσεξία του κάθε οδηγού-sniper που νομίζει ότι η πόλη είναι η Μικρή Βενετία και το αμάξι του ταχύπλοο. Εκεί, σταθερός στο πεντάλ, με το ένα χέρι στο τιμόνι και το άλλο στην ομπρέλα που έχει γίνει δορυφορικό πιάτο από τον αέρα.

Φτάνεις επιτέλους στην πλατεία, στάζοντας σαν χαλασμένη βρύση. Μπαίνεις στην καφετέρια, αφήνεις μια μικρή λίμνη γύρω από την καρέκλα και όταν ο σερβιτόρος σε ρωτάει αν ήρθες οδικώς, απαντάς με περηφάνια: «Και οδικώς και υποβρυχίως!».

Τουλάχιστον ξέρεις πως για φέτος ξεμπέρδεψες με το λούσιμο. Με τόσα νερά που έφαγες στο κεφάλι, καθάρισες μέχρι και την αμαρτία που δεν έκανες. Κι όλα αυτά δωρεάν, με την ευγενική χορηγία της τοπικής βροχής και της λακκούβας που παραμονεύει στη γωνία.

𝚨𝛎 𝛅𝛆ί𝛕𝛆 𝛑𝛐𝛅𝛈𝛌ά𝛕𝛈 𝛍𝛆 𝛔𝛕𝛐𝛌ή 𝛅ύ𝛕𝛈 𝛔𝛕𝛈𝛎 𝚼𝛙𝛈𝛌ά𝛎𝛕𝛐𝛖, 𝛍𝛈𝛎 𝛄𝛆𝛌ά𝛕𝛆. 𝚬ί𝛎𝛂𝛊 𝛂𝛑𝛌ά 𝛑𝛒𝛐𝛎𝛐𝛈𝛕𝛊𝛋ό𝛓!