ΤΙ ΜΟΥ ΛΕΤΕ ΤΩΡΑ; ΤΟΤΕ ΠΟΥ Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ ΗΤΑΝ "Η ΣΦΑΛΙΑΡΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ

Εκεί που πήγαινες να βγάλεις γλώσσα ή να το παίξεις δύσκολος, έσκαγε η πρώτη "ανάποδη" και σου γύριζαν τα μάτια. Πριν προλάβεις να πεις "α", ερχόταν και η δεύτερη η καλή, και ξαφνικά το μυαλό σου έμπαινε σε μια τάξη που ούτε η ΑΑΔΕ δεν θα κατάφερνε.

Δεν χρειαζόταν να κάτσεις σε καναπέδες και να λες τα προβλήματά σου. Με δύο κινήσεις ακριβείας, σου έφευγαν όλες οι παραξενιές, ίσιωνε η πλάτη σου και θυμόσουν αμέσως όλους τους τρόπους καλής συμπεριφοράς που είχες ξεχάσει.

Ήταν η εποχή που η μάνα δεν χρειαζόταν πτυχίο για να σε κάνει καλά. Είχε το "χέρι-ξυπνητήρι" και την "παντόφλα-πύραυλο" που σε έβρισκε ακόμα και κάτω από το κρεβάτι. Με ένα "θα σε στρώσω εγώ!", γινόσουν το καλύτερο παιδί του κόσμου μέσα σε πέντε δευτερόλεπτα. Τόσο απλά, τόσο γρήγορα, και κυρίως... εντελώς δωρεάν!